Een tenniswedstrijd kan al vóór de eerste bal iets in je losmaken. Je denkt aan de tegenstander, de uitslag of wat er gebeurt als je fouten maakt. Ondertussen reageert je lichaam: je adem zit hoger, je spieren spannen aan of je wilt snel beginnen. Dat zijn geen tekenen dat je niet klaar bent. Het zijn signalen dat deze wedstrijd iets voor je betekent.
Zenuwen voor tennis horen bij iets dat belangrijk voor je is
Veel spelers proberen zenuwen te bestrijden. Ze zeggen tegen zichzelf dat ze rustig moeten blijven of dat ze niet zo moeilijk moeten doen. Daarmee komt er soms een tweede opdracht boven op de wedstrijd: je moet niet alleen goed spelen, je moet je ook goed voelen.
Je kunt spanning ook zien als informatie. Wat merk je precies? Misschien voel je druk op je borst, een strakke kaak of ongeduld in je benen. Door het concreet te maken, hoef je niet meteen een oordeel te vormen over wat die spanning betekent.
Je lichaam merkt het vaak eerder dan je hoofd
Let eens op de eerste signalen die bij jou verschijnen. Sommige spelers gaan sneller ademen of houden hun racket steviger vast. Anderen gaan veel nadenken, praten sneller of willen de warming-up afraffelen. Iedereen reageert anders; jouw eigen patroon leren herkennen is nuttiger dan een vaste regel volgen.
Sta voor je wedstrijd heel even stil en vraag jezelf af: wat merk ik in mijn lichaam? Wat gebeurt er met mijn adem? Waar is mijn aandacht op dit moment? Je hoeft niets te veranderen. Alleen al opmerken wat er is, kan ruimte geven om een bewuste keuze te maken.
Een korte oefening vóór je de baan op gaat
Neem een minuut om beide voeten op de grond te voelen. Adem rustig uit en merk op waar je lichaam contact maakt met je schoenen of de ondergrond. Kijk daarna naar de baan en kies één procesintentie voor je eerste games: bijvoorbeeld goed klaarstaan, met ruimte door de bal bewegen of na ieder punt bewust opnieuw beginnen.
Een procesintentie gaat over iets waar je zelf invloed op hebt. “Ik moet winnen” hangt af van veel meer dan jouw handelen. “Ik blijf tussen de punten even voelen hoe ik erbij sta” is concreter. Het geeft richting, zonder te eisen dat je de wedstrijd al kunt voorspellen.
Spanning mag mee de wedstrijd in
Misschien voel je na deze oefening nog steeds zenuwen. Dat is geen mislukking. Het doel is niet om iedere wedstrijd ontspannen te beginnen, maar om jezelf niet kwijt te raken in de poging om spanning te controleren. Je kunt zenuwachtig zijn én je voetenwerk, de bal en de volgende keuze blijven waarnemen.
Na afloop kun je terugkijken zonder jezelf af te rekenen: wanneer merkte je de spanning voor het eerst? Wat deed je toen? En wat hielp je om weer aandacht bij het spel te brengen? Zo wordt een wedstrijd niet alleen een test van je niveau, maar ook een kans om je eigen reacties beter te leren kennen.
Wil je ontdekken wat er bij jou gebeurt wanneer de spanning oploopt? Doe de Mentale Tennis Check ↗ of lees verder over piekeren tijdens tennis en persoonlijke coaching zonder tennis.